เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 ฤทธิ์เทพสายเลือดขุนเขาหนักอึ้ง! เขาซูเซียงแห่งจักรวรรดิอู๋จี๋! (ตอนต้น)
ทว่าต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนระดับสูงสุด ลำพังเพียงความเร็วของกายเนื้อก็ยากจะก้าวข้ามความเร็วเหนือเสียงไปได้
ส่วนลูกศรของซูฉางคงกลับทะลวงผ่านความเร็วเหนือเสียงไปได้หลายเท่าอย่างง่ายดาย เพียงไม่กี่วินาที ศรหนักดอกนั้นก็พาร่างพุ่งทะยานออกไปไกลถึงสามสี่ลี้ กระทั่งแรงส่งหมดลงจึงร่วงหล่นลงมาจากเวหาตามแรงเฉื่อย
ซูฉางคงพลันโคจรท่าร่างแห่งท่าเล่นกระเรียนจนถึงขีดสุดทันที ปีกทั้งสองของภาพเงากระเรียนขาวกางสยาย นำพาร่างร่อนลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบาและปลอดภัย
จากนั้นไม่รอช้า แม้แขนข้างหนึ่งจะหักสะบั้นจนยากจะน้าวคันศรพาดลูกเกาทัณฑ์ แต่ภาพเงากระเรียนขาวกลับบิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นภาพเงาวานรยักษ์ ก่อนจะน้าวคันศรยิงออกไปอีกครา ศรหนักที่พันธนาการด้วยใยไหมสวรรค์นำพาร่างของเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกคำรบ กลายสภาพเป็นลำแสงสีรุ้ง ข้ามผ่านระยะทางหลายลี้ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที!
ทะยานขึ้นแล้วร่อนลง ลูกศรแล้วลูกศรเล่า ซูฉางคงบินหนีออกไปเบื้องหน้าโดยไม่หยุดพักแม้เพียงชั่วครู่
"นั่น... นั่นมันตัวอะไรกัน? ดาวตกหรือ?"