เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 แสงศรแยกสายสะเทือนหล้า! วิชาชักนำปราณไร้คู่เปรียบ (ตอนต้น)
ทุกครั้งที่น้าวศรยิงออกไป ซูฉางคงล้วนครุ่นคิดและหยั่งรู้ตามแนวทางของตนเอง เพื่อพยายามยกระดับวิชาธนูวายุอัสนีขึ้นสู่ขอบเขตใหม่ ซึ่งสิ่งนี้ต้องอาศัยทั้งเวลาและการลองผิดลองถูกอย่างไม่หยุดยั้ง
ค่าศักยภาพของเขาสูงถึง 60 แต้ม เหนือล้ำกว่าแต่ก่อนมาก ทำให้ทุกครั้งที่ฝึกฝนเกิดความรู้แจ้งใหม่ๆ เสมือนสมองมีความปราดเปรียวและเฉียบคมยิ่งขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นวิชาชักนำปราณหรือวิชาธนูวายุอัสนี ล้วนก้าวหน้าอย่างมั่นคง การทะลวงขั้นเหลือเพียงอาศัยการฝึกฝนอย่างหนักและเวลาเท่านั้น!
ทว่าการทะลวงผ่านกลับมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้
วิชาชักนำปราณ (ขั้น 8 เข้าสู่ความลึกล้ำ 96%), วิชาชักนำปราณ (ขั้น 8 เข้าสู่ความลึกล้ำ 98%)...
เพียงพริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยผ่านไปสามเดือน ในยามเช้าหลังฝึกมวยบริหารห้าสัตว์เสร็จสิ้น ซูฉางคงก็เริ่มต้นฝึกฝนวิชาชักนำปราณต่อ
เขาหายใจโคจรลมปราณ ผสานความเคลื่อนไหวและความสงบนิ่งเข้าด้วยกัน ทั้งจิต สรีระ และลมหายใจสอดประสานเกื้อหนุนอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อถึงขีดสุด ซูฉางคงก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่แตกสลายลง นั่นคือพันธนาการที่ถูกทำลายสิ้น!
ฟู่!