เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 328 ดับตะวันจันทรา! โอสถชะตาอสูร! (ตอนต้น)
ร่างอสูรสุริยันและร่างอสูรจันทราประเคนดาบกระบี่พร้อมเพรียง เปิดฉากตะลุมบอนกับซูฉางคง
“เคร้ง เคร้ง!”
ดาบกระบี่ห้ำหั่น เสียงโลหะปะทะกึกก้องเสียดแก้วหู แว่วสะท้อนไปไกลลิบ!
“นี่... เจ้าเด็กนี่มันตัวประหลาดรึไงกัน? เบิกชีพจรสวรรค์ได้แค่ห้าเส้น... หากว่ากันด้วยตบะก็ไม่ได้ลึกล้ำอันใดนัก ทว่ายามเผชิญหน้าร่างตะวันจันทราของเฟิงรื่อเยวี่ย กลับรับมือหนึ่งต่อสองได้เชียวหรือ?”
จงเยว่ที่มองดูการต่อสู้อยู่ไกลๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาในใจ
โดยทั่วไปแล้วผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตบุปผาปฐพีหากต้องเผชิญหน้ากับเฟิงรื่อเยวี่ยคงมีแต่ตายสถานเดียว ทว่าซูฉางคงกลับสามารถชักนำปราณวิญญาณฟ้าดินได้มหาศาลกว่า ซ้ำยังมีเพลงดาบที่บรรลุถึงขีดสุดเท่าที่มือดาบสามัญจะก้าวไปถึง ทำให้สามารถสู้ศึกหนึ่งต่อสอง ห้ำหั่นกับอีกฝ่ายได้อย่างสูสีคู่คี่
กระทั่งในการประลองศาสตราวุธ เฟิงรื่อเยวี่ยเริ่มมีทีท่าว่าจะตกเป็นรองทีละน้อย