เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 กายาสงครามคชสารมาร! ก่อกำเนิดเทียม! (ตอนปลาย)
จงเยว่แสยะยิ้มเย็นจับจ้องซูฉางคงโดยมิได้ลงมือ จุดประสงค์ของมันคือเฝ้าอีกฝ่ายไว้ รอให้ร่างอสูรสุริยันกำจัดหงเจิ้นเซี่ยงเสร็จ ค่อยหันมาจัดการซูฉางคง
“หนีหรือ?”
ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวซูฉางคง หากมีหงเจิ้นเซี่ยงคอยถ่วงร่างอสูรสุริยันไว้ชั่วคราว ตนก็ยังพอมีหวังหนีรอดไปได้
“ข้าจะหนีไม่ได้!” แต่ไม่ช้าซูฉางคงก็ล้มเลิกความคิด หงเจิ้นเซี่ยงยอมลงมือก็เพื่อช่วยตน หากตนหนีไป อีกฝ่ายย่อมต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
ต่อให้หนีรอดไปได้จริง ทว่าต้องแลกด้วยชีวิตของหงเจิ้นเซี่ยง เรื่องพรรค์นี้ซูฉางคงไม่อาจยอมรับได้เด็ดขาด
“เช่นนั้นก็... สู้ตายสักตั้ง!”
แววตาซูฉางคงแปรเปลี่ยนเป็นแน่วแน่ หงเจิ้นเซี่ยงรู้ทั้งรู้ว่าลงมือแล้วมีโอกาสตายสูง แต่ก็ยังเลือกสู้โดยไม่ลังเล แล้วตนจะทิ้งอีกฝ่ายหนีเอาตัวรอดคนเดียวได้อย่างไร? ตนยังมีไพ่ตายที่ยังมิได้งัดออกมาใช้ หาใช่ไร้กำลังต่อกรเสียทีเดียว!
“ตูม!”