เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 ปราณโลหิตสิบแปรเปลี่ยนหล่อหลอมเตาหลอม! อำนาจดาบฟ้าดิน! (ตอนต้น)
“ชักนำ หมายถึง ชักนำปราณให้สมานกลมกลืน นำพากายให้ยืดหยุ่นอ่อนช้อย เพื่อให้ปราณราบรื่นสงบ และเรือนร่างอ่อนหยุ่นยิ่งขึ้น”
วิชาชักนำปราณ คือวิชาบำรุงกายอันเก่าแก่ยิ่งในยุคโบราณกาล
“คำว่าชัก คือการหายใจ ส่วนนำ คือการเคลื่อนไหวร่างกาย การชักนำจึงเป็นการปรับลมหายใจให้ละเอียด สม่ำเสมอ ล้ำลึก และยาวนานผ่านการหายใจด้วยช่องท้อง หากฝึกฝนเป็นเวลานาน ย่อมทำให้ลมปราณยาวยืด ร่างกายแข็งแกร่ง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บรบกวน”
ซูฉางคงอ่านทำความเข้าใจอย่างละเอียดถี่ถ้วนรอบหนึ่ง พร้อมจดจำกระบวนท่าฝึกฝนทั้งสิบสองแบบฝังลึกไว้ในหัว
ขั้นต่อไปย่อมเป็นการลงมือฝึกจริง!
“วิชากิ่งไม้เซียน!”
ยืนเท้าชิด แขนทั้งสองทอดลงข้างกาย ก่อนยกขึ้นผ่านทรวงอกจนถึงศีรษะ พลิกข้อมือแล้วดึงแขนทั้งสองกลับคืน
“วิชาแขนพยัคฆ์!”
ยังคงยืนเท้าชิด ไหล่ซ้ายยกสูง ไหล่ขวาผ่อนคลาย จากนั้นสลับเป็นไหล่ขวายกสูง ไหล่ซ้ายผ่อนคลาย