เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 ปราณโลหิตเก้าแปรเปลี่ยน! หัวหน้าหน่วยบัวดำ! (ตอนปลาย)
ในแต่ละเดือน ซูฉางคงจะหลอมรวมโอสถโลหิตมังกรสิบกว่าเม็ด แล้วนำส่วนที่เจียดเก็บไว้ห้าเม็ดให้ตี๋เหินนำไปมอบแก่หงเจิ้นเซี่ยง เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถรอบใหม่ ใช้แม่ไก่ออกไข่เพื่อรักษาความรุดหน้าอย่างก้าวกระโดดของตนเอาไว้!
ช่วงเวลานี้ดำเนินไปอย่างสงบเงียบยิ่ง ซึ่งเขาก็ยินดีที่จะได้ฝึกฝนอย่างเงียบสงบเช่นนี้ พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยผ่านไปอีกสามเดือน
ยามราตรี ซูฉางคงที่นั่งขัดสมาธิอยู่มีปราณโลหิตเดือดพล่านไปทั่วร่าง แม้จะพยายามสะกดกลั้นเอาไว้อย่างสุดกำลังเพื่อมิให้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โต ทว่าปราณโลหิตที่พลุ่งพล่านยังคงก่อตัวเป็นมังกรยาวสีเลือดกางกรงเล็บอ้าปากคำราม เลื้อยพลิกคว่ำพลิกหงายวนเวียนอยู่รอบกาย
“เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!”
ยามที่มังกรยาวปราณโลหิตพลิกกาย ได้ซัดเอาจอกน้ำ โต๊ะ และเก้าอี้ภายในห้องลอยกระเด็นออกไป จนสภาพห้องระเนระนาดไปหมด
ใบหน้าของซูฉางคงปรากฏสีแดงก่ำ ผิวพรรณร้อนผ่าวราวกับน้ำเดือดพล่าน
เนิ่นนานผ่านไป เขาจึงระบายลมหายใจยาวออกมา ปราณโลหิตที่ปั่นป่วนภายในกายพลันสงบลง!
‘ปราณโลหิตเก้าแปรเปลี่ยน! ก้าวต่อไปข้างหน้า ก็คือขอบเขตเตาหลอมปราณโลหิตแล้ว!’
โดยไม่สนใจสภาพห้องอันรกรุงรัง ใบหน้าของเขาพลันเผยรอยยิ้มเปี่ยมสุขออกมา