เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 ปราณโลหิตเก้าแปรเปลี่ยน! หัวหน้าหน่วยบัวดำ! (ตอนต้น)
เมื่อปิดประตูลานเรือนลง ซูฉางคงก็ตรวจดูสมุนไพรในห่อสัมภาระ
“ทั้งหมดห้าสิบชุด”
สมุนไพรสำหรับปรุงโอสถโลหิตมังกรในห่อสามารถใช้ปรุงได้ห้าสิบเตา เฉลี่ยชุดละสี่หมื่นตำลึงเงิน สูงกว่าต้นทุนของโอสถปราณโลหิตเกินสิบเท่าตัว!
ซูฉางคงย่อมเข้าใจดีว่าหากต้องออกไปหาซื้อเองจริงๆ ราคาต่อชุดคงมิใช่เพียงเท่านี้ ทางฝั่งหงเจิ้นเซี่ยงคิดราคาต้นทุนให้ล้วนๆ ไม่ได้เอากำไรจากเขาแม้แต่เฟินเดียว
หากไปหาซื้อตามท้องตลาด สมุนไพรบางชนิดถูกผูกขาดไว้โดยสิ้นเชิง หากไร้เส้นสายคิดจะซื้อหา ราคาอย่างน้อยต้องพุ่งสูงขึ้นอีกหนึ่งถึงสองเท่า!
ฝ่ายจวนเจ้าโจวย่อมต้องการผูกมิตรกับซูฉางคง จึงมอบราคาที่พิเศษที่สุดให้โดยไม่คิดกำไร และการไม่เอากำไรก็เท่ากับยอมขาดทุนอยู่แล้ว
“เริ่มกันเถอะ หวังว่าวิชาปรุงโอสถระดับเจ็ดจะเพียงพอรองรับการฝึกฝนอันรวดเร็วของข้า!”
ซูฉางคงสูดหายใจลึก จัดเตรียมห้องปรุงโอสถใหม่ เตาปรุงโอสถทองคำลายดารามีสีดำคล้ำ ทว่าเมื่อถูกเพลิงลุกโชนแผดเผา ลวดลายดาราจางๆ บนผิวด้านนอกก็เปล่งประกายระยิบระยับขึ้นมา
ทองคำลายดาราเกือบครึ่งที่เขาได้มาล้วนนำไปใช้หลอมเตาปรุงโอสถใบนี้ บัดนี้จึงได้นำมาใช้ปรุงโอสถจริงๆ เสียที