เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 วิชาปรุงโอสถอันเลิศล้ำมหัศจรรย์! ลมเมฆเริ่มก่อตัว! (ตอนต้น)
ชายที่คิดจะขโมยโอสถปราณโลหิตผู้นั้นตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น กุมแขนข้างที่แหลกเหลวไว้ ไม่กล้าปริปากแม้แต่ครึ่งคำ รีบก้มหน้าก้มตาจ้ำอ้าวหนีไปอย่างรวดเร็ว
ในตลาดมืดภูตผีแห่งนี้มีเพียงกฎเกณฑ์พื้นฐานที่สุด ต่อให้ต้องมาตายอยู่ที่นี่ ก็ไม่มีผู้ใดทวงความยุติธรรมให้
เมื่อเห็นซูฉางคงโหดเหี้ยมดุดันถึงเพียงนี้ ผู้คนจึงอดครั่นคร้ามหวาดระแวงมิได้
"เข้าแถว! ยื่นหมูยื่นแมว!"
ซูฉางคงตวาดเสียงกร้าว
"โอสถปราณโลหิตเม็ดละหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงเงิน คุณภาพยังเหนือกว่าตามท้องตลาดเสียอีก..."
เหล่าผู้คนที่อำพรางตัวตนในตลาดมืดต่างพากันแย่งชิงซื้อโอสถอย่างบ้าคลั่ง
"โอสถพวกนี้ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ออกเลย... ซื้อมาพันห้าร้อยตำลึง นำไปปล่อยขายต่อสักสองพันตำลึงก็ยังไม่ถือว่าเกินไปกระมัง?"
ยิ่งมีหลายคนตาโตด้วยความโลภ ต่อให้ไม่ได้ซื้อไปใช้เอง แค่นำไปปล่อยขายต่อ ทำกำไรส่วนต่าง ก็ฟันเงินได้หลายร้อยตำลึงแล้ว!