เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 สมบัติล้ำค่าต้องห้าม! แก่นผลึกอสูรมาร! (ตอนปลาย)
หากซูฉางคงยังคงปฏิเสธข้อตกลง ชายสวมหน้ากากหัววัวก็เพียงเสียข้อมูลไปบางส่วน มิได้สูญเสียสิ่งใดเป็นชิ้นเป็นอัน
'หรือว่า... เขาจะครอบครองแก่นผลึกอสูรมารอยู่ก้อนหนึ่ง?'
ในใจของชายสวมหน้ากากหัววัวอดสงสัยในจุดนี้ไม่ได้
การที่ซูฉางคงกระหายใคร่รู้วิธีใช้แก่นผลึก ย่อมหมายความว่ามีโอกาสไม่น้อยที่อีกฝ่ายจะมีมันอยู่ในมือไม่ใช่หรือ?
แล้วได้มันมาโดยบังเอิญ หรือว่าสังหารอสูรมารได้จริงๆ กันแน่?
ทว่าเขาย่อมไม่กล้าเอ่ยปากซักไซ้ เพราะเกรงว่าซูฉางคงจะเข้าใจผิด
ขณะเดียวกันก็ยังกังวลว่าชายสวมหน้ากากหน้าวานรตรงหน้าจะเกิดจิตคิดร้าย เช่นลงมือบีบบังคับแย่งชิงสูตรโอสถหรือไม่ จึงรีบเอ่ยสำทับขึ้นมาประโยคหนึ่ง "สูตรโอสถนี้มีเพียงข้าคนเดียวที่รู้ มันถูกจดจำไว้ในหัวสมองของข้าเท่านั้น"
ซูฉางคงเริ่มไตร่ตรอง ชายสวมหน้ากากหัววัวคงมิได้โป้ปด วิธีใช้แก่นผลึกไม่ง่ายดายเช่นนั้นจริงๆ การนำไปหลอมปรุงเป็นโอสถนับเป็นหนทางที่ดีที่สุด!
และสิ่งนี้จำเป็นต้องมีสูตรโอสถ!