เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 สมบัติล้ำค่าต้องห้าม! แก่นผลึกอสูรมาร! (ตอนต้น)
สิ้นคำพูดนี้ ซูฉางคงก็ชะงักฝีเท้า แววตาทอประกายไอสังหารจางๆ ออกมา
ชายสวมหน้ากากหัววัวรู้สึกเพียงว่าอุณหภูมิภายในห้องลดฮวบลงกะทันหัน ซ้ำทั่วร่างยังราวกับถูกสัตว์ร้ายจ้องเขม็งอยู่ก็มิปาน!
ในใจของชายสวมหน้ากากหัววัวตื่นตระหนกยิ่ง ตนเองก็นับเป็นยอดฝีมือที่มีตบะวิถียุทธ์ไม่ธรรมดา ทว่ายามอยู่ต่อหน้าชายสวมหน้ากากวานรผู้นี้ กลับเกิดภาพลวงตาราวกับกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย คล้ายกับว่าเพียงอีกฝ่ายอ้าปาก ตนก็จะถูกกลืนกินจนไม่เหลือซาก!
"ที่นี่ไม่มีคนอื่น ไม่มีผู้ใดได้ยิน มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันเถอะ!"
ชายสวมหน้ากากหัววัวได้สติ จึงรีบโบกไม้โบกมือละล่ำละลักบอก
ซูฉางคงค่อยๆ สงบอารมณ์ลง ในเรือนหลังนี้ไม่มีบุคคลที่สามอยู่จริง
เขากลับไปนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง สายตาจับจ้องชายสวมหน้ากากหัววัวตรงหน้า พลางเอ่ยช้าๆ "ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าที่เจ้าพูดเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ?"