เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 วิชาบ่มเพาะดาบเข้าขั้นลึกล้ำสุดหยั่ง! บ่มเพาะปราณดาบ รวบรวมอำนาจดาบ ควบแน่น (ตอนปลาย)
ฝั่งตรงข้าม เฟิงม่อจ้องมองกงป้าราวกับกำลังพินิจดูอาหารอันโอชะ พลางหัวเราะเสียงประหลาด “ข้าได้กลิ่นความกลัวโชยออกมาจากตัวเจ้า ถูกแล้ว อาหารชั้นต่ำเช่นพวกเจ้าเมื่อได้เจอข้า ย่อมต้องหวาดกลัวเป็นธรรมดา!”
“สัตว์ประหลาดอย่างเจ้าต่างหากที่ต่ำทรามที่สุด! บังอาจมาปรากฏตัวต่อหน้าข้า วันนี้อย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้เหมือนคราวก่อน!”
สายตาของกงป้าเย็นเยียบเฉียบคม บังคับขับไล่ความกลัวในใจออกไปจนสิ้น ในฐานะเทพผู้พิทักษ์แห่งเมืองมั่วหลินฝู่ การเผชิญหน้ากับอสูรมารเช่นนี้ย่อมไม่อาจปล่อยให้มันเข่นฆ่าตามอำเภอใจได้! อีกทั้งยังเชื่อมั่นว่าดาบในมือจะช่วยให้สังหารศัตรูร้ายได้เหมือนเช่นเคย!
ตูม!
ปราณโลหิตในร่างกงป้าโคจรอย่างบ้าคลั่ง ผิวหนังเปลี่ยนเป็นสีแดงชาด ไอโลหิตพวยพุ่งออกจากรูขุมขน ก่อตัวเป็นมังกรยาวปราณโลหิตอันดุร้ายน่าเกรงขามพันรอบกาย ขับเน้นให้ดูทรงอำนาจดุจเทพสวรรค์จุติลงมา
“ผู้บัญชาการกงต้องสังหารมารฆาตกรบัดซบตนนี้ คืนความสงบสุขให้เมืองมั่วหลินฝู่ได้อย่างแน่นอน!”