เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 วายุอัสนีร้อยดวงดาว! ศัตรูแกร่งกล้าอย่างที่ไม่เคยพานพบ! (ตอนปลาย)
“แข็งแกร่งยิ่งนัก... กงป้าผู้นี้สมเป็นยอดฝีมือที่สร้างชื่อเสียงมาก่อนบิดาเสียอีก! นับเป็นหนึ่งในไม่กี่คนของเมืองมั่วหลินฝู่โดยแท้!”
ซือคงจ้านตื่นตระหนกในใจ ดาบที่กงป้าฟันออกไปอย่างง่ายดายกลับสะกดสายตาถึงเพียงนี้ หากเปลี่ยนเป็นเขา ต่อให้ทุ่มเทสุดกำลังก็ยังยากจะรับดาบนี้ได้
กงป้าเองก็สร้างชื่อเสียงมาเนิ่นนาน ได้รับการขนานนามเป็นเทพผู้พิทักษ์แห่งเมืองมั่วหลินฝู่ ชื่อเสียงเกียรติภูมิหาได้ด้อยไปกว่าซือคงหย่งเลย!
“เก่งกาจเหลือเกิน... ฝีมือของกงป้าผู้นี้เหนือกว่าพวกวัชระเหล็กไหลหรือลี่หุนมากนัก เกรงว่าคงเป็นยอดฝีมือระดับมังกรยาวปราณโลหิตกระมัง”
ซูฉางคงเองก็แปลกใจไม่แพ้กัน
กงป้าเป็นอัจฉริยะแห่งวิถียุทธ์ที่หาได้ยากยิ่ง ทั้งยังมีตระกูลกงทั้งตระกูลคอยหนุนหลัง จึงก้าวเข้าสู่ขั้นปราณโลหิตเจ็ดแปรเปลี่ยนมานานหลายปีแล้ว!
“โฮก!”
พลันสายตาของซูฉางคงไหววูบ เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าพลันดังขึ้น ยังมีอสูรมารตัวที่สามอยู่อีก!
นั่นคืออสูรมารหัวโล้นร่างกำยำ ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นมัดกล้ามเป็นลอนคลื่น ปากเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม ซ้ำเหนือกล้ามเนื้อยังถูกปกคลุมด้วยเกล็ดประปราย