เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 วายุอัสนีร้อยดวงดาว! ศัตรูแกร่งกล้าอย่างที่ไม่เคยพานพบ! (ตอนต้น)
“หือ? แม้แต่หน้าไม้แขนเทพก็ยังนำออกมาใช้เชียวหรือ?”
ซือคงจ้านตกตะลึงไม่น้อย เมื่อมองเห็นทหารเกราะดำนอกป่าเฟิงเย่กำลังเข็นรถหน้าไม้ขนาดมหึมาหลายคันเข้ามา นั่นคือหน้าไม้แขนเทพ!
“ดูไม่คล้ายจะลงมือกับสาขาย่อยของพรรควาฬยักษ์เลยสักนิด...”
ซูฉางคงลอบรำพึงในใจ
เพียงเท่าที่สายตามองเห็นก็มีทหารเกือบหนึ่งร้อยนายแล้ว ผืนป่าเฟิงเย่ทั้งหมดถูกปิดล้อมเอาไว้ กองทัพมั่วหลินที่เคลื่อนกำลังพลมาคราวนี้นับว่าไม่ต่ำกว่าพันนายเป็นแน่ อีกทั้งยังขนหน้าไม้แขนเทพที่ใช้สำหรับป้องกันเมืองออกมา การกระทำเอิกเกริกปานนี้ย่อมมิใช่เพื่อจัดการกับสาขาย่อยแห่งหนึ่งของพรรคเป็นแน่ ไม่ต่างอะไรกับการใช้ปืนใหญ่ยิงยุง!
“พวกเขากำลังทำอันใดกันแน่? ท่าทางราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูคู่อาฆาตเช่นนี้?”
ซือคงหวงประหลาดใจ นางมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าทหารเกราะดำทุกคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด ไม่มีผู้ใดส่งเสียง ทว่าสายตากลับคอยจับจ้องความเคลื่อนไหวภายในป่าเป็นระยะ ราวกับในนั้นมีสัตว์ร้ายกลืนพิภพซ่อนตัวอยู่
“ในเมื่อทั้งสองท่านมาถึงแล้ว ไฉนจึงไม่ปรากฏตัวมาพบกันเล่า?”