เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 103 เผาหอคัมภีร์ยามราตรี! ความวุ่นวายแห่งวาฬยักษ์! (ตอนปลาย)
นับแต่มาถึงเมืองมั่วหลินฝู่ ดาบตัดเหล็กของซูฉางคงก็ไม่เคยหลุดออกจากฝักเลยแม้แต่ครั้งเดียว ซูฉางคงเจียดเวลาบ่มเพาะดาบทุกเมื่อเชื่อวัน ทว่าในความเป็นจริงสรรพสิ่งล้วนมีขีดจำกัด ไม่เว้นแม้กระทั่งวิชาบ่มเพาะดาบ หลังเพียรบ่มเพาะมาเกือบครึ่งปี ปราณดาบที่สะสมอยู่ภายในก็อัดแน่นถึงขีดสุด หากยังแกร่งกล้าไปกว่านี้ แม้แต่ตนเองก็ไม่อาจทานทนไหว! ยังไม่ทันทำร้ายศัตรูคงได้ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองเข้าเสียก่อน!
ซูฉางคงเองก็หวังเพียงอยากให้วันเวลาดำเนินไปอย่างสงบเงียบเช่นนี้เรื่อยไป ตนจะได้ตั้งหน้าตั้งตาฝึกตนอย่างสบายใจไร้กังวล
พริบตาเดียว กาลเวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่สี่นับแต่มาเยือนพรรควาฬยักษ์ กงเจิ้งสิ้นลมไปได้สองเดือนโดยไร้เบาะแสสืบสาวราวเรื่องใดตามมา ซูฉางคงรู้ดีว่าเรื่องนี้คงจบลงด้วยการปล่อยให้เงียบหายไปตามกาลเวลาเสียมากกว่า