เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 วิชาปรุงโอสถเชี่ยวชาญช่ำชอง! ปรมาจารย์ซู! (ตอนปลาย)
กาลเวลาล่วงเลยมาถึงต้นเดือน ยามเช้าตรู่ ซูฉางคงมิได้ฝึกมวยบริหารห้าสัตว์เฉกเช่นทุกวัน หากแต่รุดมายังกระท่อมยาแต่เช้า ด้วยวันนี้เป็นวันที่กงเจิ้งจะอำลาจากไป
อีกฝ่ายถ่ายทอดวิชาปรุงโอสถให้โดยไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย ยามนี้ถึงคราวต้องจากจร ซูฉางคงย่อมต้องมาส่งให้จงได้
กงเจิ้งสะพายย่ามสัมภาระไว้บนหลัง สีหน้าฉายแววตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ก่อนแต่ไรมาล้วนปรุงโอสถอยู่แต่ในพรรควาฬยักษ์ แม้จะมีบางคราที่ออกไปข้างนอกบ้าง ก็ยังมีศิษย์พรรคคอยติดตามคุ้มกัน ทว่าบัดนี้กลับได้รับอิสรภาพอย่างแท้จริงแล้ว
ทว่าสำหรับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในพรรคมาเกินครึ่งค่อนชีวิต การต้องละทิ้งสถานที่อันคุ้นเคยเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ย่อมมีความประหม่าหวั่นใจอยู่บ้างเป็นธรรมดา
"เอาล่ะ ไม่ต้องส่งข้าแล้ว"
เมื่อเดินมาส่งจนถึงหน้าประตูใหญ่ กงเจิ้งก็หันมายิ้มให้ซูฉางคง