เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 เรือนโอสถล้ำค่า! วิชาปรุงโอสถ! (ตอนปลาย)
ทว่าความเงียบสงบและสภาพแวดล้อมของคฤหาสน์แห่งนี้ถูกใจซูฉางคงยิ่งนัก สุดท้ายจึงไม่คิดตระหนี่ถี่เหนียว ตัดสินใจเช่าคฤหาสน์หลังเล็กนี้ไว้ โดยจ่ายค่าเช่ารวดเดียวหนึ่งปีเต็ม
หลังจากเก็บกวาดห้องหับภายในเรือน เวลาสองวันก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
"นายท่านหลี่ มาแล้วหรือ เชิญนั่งก่อน!"
สองวันให้หลัง ซูฉางคงเดินทางไปยังหอว่านหลินแต่เช้าตรู่ ภายในห้องส่วนตัวบนชั้นสอง ว่านสวินเชื้อเชิญให้นั่งลงอย่างกระตือรือร้น
"นี่คือสมุนไพรที่ต้องการ เชิญตรวจนับดูได้" ว่านสวินสั่งให้คนยกสมุนไพรที่ซูฉางคงต้องการเข้ามา
ทั้งหมดล้วนบรรจุหีบห่ออย่างหรูหรา โดยเฉพาะโสมโลหิตอายุยี่สิบปีที่ใช้สำหรับโอสถปราณโลหิต ยิ่งบรรจุไว้ในกล่องไม้จันทน์อันประณีต ซูฉางคงตรวจนับดูทีละชิ้นโดยไม่พบสิ่งผิดปกติ อันที่จริงด้วยชื่อเสียงของตระกูลว่าน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะย้อมแมวขายเพื่อทำลายป้ายการค้าของตนเอง
ซูฉางคงหยิบตั๋วเงินสามพันตำลึงออกมาจ่ายจนครบถ้วน
เมื่อการค้าลุล่วง ทั้งสองฝ่ายต่างก็อารมณ์ดีไม่น้อย