กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 0005 การลอบสังหาร
ผืนแผ่นดินอันรกร้างว่างเปล่า มีเพียงกลิ่นอายของสายลมและเม็ดทรายที่พัดโชยมา
นับตั้งแต่ออกเดินทางจากเมืองหลวง บัดนี้ก็ล่วงเลยมาหนึ่งเดือนแล้ว
จวนจะถึงยามสนธยา ขบวนรถม้าของเย่อวิ๋นได้เสาะหาพื้นที่กว้างขวางแห่งหนึ่ง เพื่อหยุดพักผ่อนและจัดเตรียมความพร้อม โดยตั้งใจว่าจะออกเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้
ตลอดเส้นทางกว่าหนึ่งเดือนมานี้ เย่อวิ๋นพบอย่างชัดเจนว่ายิ่งมุ่งหน้าเข้าสู่เขตแดนเหนือมากเท่าใด ก็ยิ่งอ้างว้างรกร้างและไร้ผู้คนสัญจรมากขึ้นเท่านั้น ซ้ำร้ายยังพบเห็นกระดูกขาวของสัตว์และมนุษย์เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ