กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอเป็นแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงพี่สาวกับพวกเธอเลย แม้แต่เซี่ยฟางอวี๋เองก็รู้สึกได้ว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล
อยากจะถาม แต่คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าช่างเถอะ
เขายังไม่แทงทะลุกระดาษหน้าต่างบาง ๆ นั้นเลย ถ้าเธอเป็นฝ่ายเริ่มเองก็ไม่ค่อยเหมาะ
เผื่อว่าเป็นเธอที่คิดไปเองฝ่ายเดียวล่ะ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็เข้าสู่ต้นเดือนธันวาคม
เช้าวันหนึ่ง เซี่ยฟางอวี๋ออกเดินทางแต่เช้ากับพี่ชายใหญ่และพี่สาวใหญ่หลายคน มุ่งหน้าไปรอที่สถานีรถไฟปักกิ่งด้วยกัน
หลายวันก่อนพวกเขาได้ติดต่อกับทางบ้านเกิด คุณยายกับพวกซื้อตั๋วไว้แล้วและจะเดินทางถึงปักกิ่งวันนี้
พวกเขายืนรออยู่ในลมหนาวที่สถานีรถไฟเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม