กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวเจวียนเจวียนเบิกตากว้าง:“ไม่มากน่ะเท่าไร?”
“ไม่กี่ร้อยชั่งน่าจะไม่ใช่ปัญหา” เซี่ยฟางอวี๋พูดอย่างสบาย ๆ
จ้าวเจวียนเจวียนชูนิ้วโป้งขึ้นทันที:
“เพื่อนคุณคนนี้สุดยอด ฉันยังไงก็ต้องกักตุนบ้าง พวกคุณล่ะ?”
จ้าวอ้ายกั๋วรีบพยักหน้ารับคำทันที:
“นั่นก็ต้องเอาแน่ ตอนนี้ปักกิ่งหนาวจนน้ำแข็งเกาะ
เช้ามืดต้องฝ่าลมหนาวออกไปต่อคิวแย่งเนื้อ ช่างทรมานคนและไม่สะดวกเอาเสียเลย”
จางเสี่ยวฟางที่อยู่ข้าง ๆ คิดว่ากลางเดือนมกราคมทุกคนก็จะกลับกันแล้ว จึงเตือนทุกคน:
“เราซื้อเท่าไรถึงจะพอดี? ช่วงหยุดเราไม่ต้องกลับบ้านเกิดกันหรือ?”
จ้าวเจวียนเจวียนไม่ใส่ใจ: