กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แต่บนใบหน้าของเซี่ยฟางอวี๋ยังคงมีความลังเลหลงเหลืออยู่เล็กน้อย สีหน้าดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่
“ไม่ได้ค่ะ พูดลอย ๆ ไม่มีหลักฐาน พวกคุณต้องเขียนหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรให้ฉัน
เขียนให้ชัดเจนเป็นตัวหนังสือดำบนกระดาษขาว ว่าเสื้อผ้าพวกนี้พวกคุณสมัครใจมอบให้ฉันเอง
หลังจากนี้จะมาหาเรื่องฉันอีกไม่ได้
ไม่อย่างนั้นวันนี้พอเดินออกจากประตูสำนักงานตำรวจไป พวกคุณเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา
ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จะทำอะไรได้สักนิดเลย
พวกคุณก็รู้ ฉันเพิ่งเจอพวกค้ามนุษย์มา
เงินติดตัวถูกพวกมันรื้อค้นเอาไปหมดตั้งแต่เนิ่น ๆ ไม่เหลือสักเฟิน เรื่องนี้สหายตำรวจเป็นพยานให้ได้ค่ะ”