ตอนที่ 43 ถือโอกาสไปดู

ป้าเฉินส่ายหน้า แววตาเจือความเข้าใจ

“ฉันว่าคงไม่ใช่หรอก

ฉันว่ายัยหนูคนนี้คงสะเทือนใจจากเรื่องที่แม่มันไปสมัครลงชนบทให้ จนได้สติขึ้นมา

ไม่อยากเป็นคนรับใช้ของบ้านนี้อีกแล้ว!

แกดูตอนที่คราวก่อนมันจัดการเสื้อผ้าสกปรกพวกนั้นสิ

ตำรวจก็ไม่ว่าอะไร พ่อแม่มันก็ทำอะไรไม่ได้ไม่ใช่หรือ

เงินก็ได้คืนมาแล้ว แต่เงินแค่นั้นจะพอซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้ทั้งบ้านได้ที่ไหน

แถมยังทำให้ทั้งบ้านโมโหจนแทบระเบิด คิดว่าต่อไปคงไม่มีใครกล้าให้มันซักผ้าแล้ว

ยัยคนนี้ต้องรู้ชัดอยู่แล้วว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ฉันดูแล้วกลับรู้สึกสะใจมาก

ตอนที่มันยังตัวเล็ก ๆ มันไม่เพียงต้องซักผ้าให้ทั้งบ้านตัวเอง