ตอนที่ 42 โง่จริงหรือ?

อาการเจ็บปวดตื้อ ๆ ทั่วทั้งตัวของเซี่ยหมิงเฉิงเตือนเขาว่า การถูกอัดเมื่อครู่มันเจ็บมากแค่ไหน

เขาไม่ใช่ไม่อยากสวนกลับ แต่เป็นเพราะไม่มีเรี่ยวแรงจะสวนกลับเลยต่างหาก

ปกติเขามักคิดว่าน้องสามคนนี้เป็นคนเงียบ ๆ เฉื่อย ๆ

แต่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ว่าเธอจะซ่อนเรี่ยวแรงไว้มากขนาดนี้ แถมยังเคลื่อนไหวว่องไวรุนแรงขนาดนั้น

เซี่ยฟางอวี๋รู้สึกถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรคู่นั้น

พอหันไปก็จับได้พอดีกับแววตาที่ลนลานหลบหลีกของเซี่ยหมิงเฉิง

“ลองเบิกตาใส่ฉันอีกทีสิ ไม่อยากได้ก็จะควักออกให้เลย”

เซี่ยฟางอวี๋เตือนออกไปตรง ๆ อย่างไร้ความเกรงใจ

เซี่ยหมิงเฉิงได้ยินก็ตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว รีบก้มหน้าลงไม่พูดสักคำ