กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 คุมทางแยก
เซียวอวี้แหวกม่านรถขึ้นเล็กน้อย สายตามองตามแผ่นหลังของคนเหล่านั้นที่ไกลออกไป จนกระทั่งพวกเขาหายลับตรงสุดทางหลวง
เขาปล่อยม่านลง ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วยกมือเคาะผนังรถ
“หลินหาน”
เสียงกีบม้าใกล้เข้ามา หลินหานควบม้ามาหยุดข้างหน้าต่างรถ “คุณชาย?”
“ตามไปห่าง ๆ แล้วสังเกตดู สืบความเคลื่อนไหวของกองทหารส่งสารกลุ่มนั้น”
หลินหานขานรับ หันม้ากลับ แล้วหายลับเข้าไปในเงาไม้ข้างทางอย่างรวดเร็ว
เว่ยเหอมองตามทิศที่หลินหานจากไป ในใจพลันกระสับกระส่าย อยากรู้อยากเห็นขึ้นมา
เขาควบม้าไปข้างหน้า เข้ามาใกล้หน้าต่างรถแล้วเอ่ยอาสา “คุณชาย ให้ข้าตามไปดูด้วยดีหรือไม่? มีสองคนช่วยกันสืบข่าว ย่อมเร็วกว่าคนเดียว”