กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ขูดรีดเป็นทอด ๆ
หลังขบวนรถแล่นพ้นช่องประตูเมือง เซียวอวี้ก็เคาะผนังรถอีกครั้ง “หลินหาน” เซียวอวี้ร้องเรียกขึ้นกะทันหัน
เสียงกีบม้าใกล้เข้ามาจากไกล ๆ หลินหานควบม้ามาหยุดข้างหน้าต่างรถ “คุณชายมีคำสั่งใดหรือขอรับ?”
“คืนนี้ไม่ต้องค้างในเมือง ออกจากด่านไปเลย”
หลินหานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนรับคำ “ขอรับ”
เขาไม่ถามอะไรเพิ่ม หันม้าควบไปด้านหน้า
เซียวอวี้เอนพิงผนังรถ คิ้วขมวดแน่น
ในใจเขามีลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่ราง ๆ ก่อนหน้านี้เขากังวลเพียงว่าความวุ่นวายในแต่ละอำเภอจะขวางทางหลวง แต่เมื่อครู่ตอนเข้าเมือง เขาเห็นทหารเฝ้าประตูเพิ่มขึ้นหลายเท่า จึงต้องประเมินสถานการณ์ในตอนนี้ใหม่
แต่ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?