กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 ที่มาของการโจมตีของหมาป่า
ชายหนุ่มมองบิดาซึ่งใบหน้าซีดเซียวเพราะเสียเลือดมากจนล้มลงไปนอนกับพื้น จู่ ๆ ก็คลานเข่าเข้าไปหาซ่งซีกับคณะ แล้ววิงวอนว่า
“ท่านผู้มีพระคุณ! ท่านผู้มีพระคุณ ได้โปรดช่วยท่านพ่อของข้าด้วย!”
“พวกเราถูกฝูงหมาป่าโจมตี ชาวบ้านในหมู่บ้านเดียวกันต่างพลัดหลงกันหมดแล้ว! ได้โปรดช่วยห้ามเลือดให้ท่านพ่อข้าที ขอร้องพวกท่านแล้ว!”
เขาก้มศีรษะคำนับซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหงื่อกับคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้า ดูน่าเวทนายิ่ง
ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านหลังนอนหงายอยู่บนพื้น ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ริมฝีปากไร้สีเลือด เปลือกตาหนักอึ้งห้อยปรือ สติค่อย ๆ เลือนลางเพราะเสียเลือดมาก ลำคอส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดเป็นระยะ