กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 ต่างคนต่างวางแผน
ซ่งฉางจงเองก็ไม่อยากอายุมากถึงเพียงนี้แล้วยังต้องเผชิญความทุกข์ยากจากการร่อนเร่พลัดถิ่น จึงเอ่ยขึ้นโดยไม่รู้ตัวว่า “ท่านแม่ ครอบครัวเราไม่เหมือนคนในหมู่บ้านเสียหน่อย”
“ก่อนหน้านี้ตอนซิ่วหลานแต่งงาน นางก็ส่งเงินให้บ้านเราตั้ง 50 ตำลึงมิใช่หรือ? หากไม่มีทางอื่นจริง ๆ เราก็นำเงินก้อนนั้นมาแลกเป็นธัญพืช เอาไปจ่ายธัญพืชภาษีเสียก็สิ้นเรื่อง เหตุใดต้องทิ้งบ้านช่องทรัพย์สินแล้วตามพวกเขาไปหนีภัยอดอยาก ร่อนเร่จากบ้านเกิดด้วย?”
นางอู๋คนเล็กเห็นแม่สามีเริ่มคล้อยตาม จึงรีบโต้แย้งว่า “เงินก้อนนั้นเก็บไว้ให้ซ่งอวิ๋นหนานใช้ในการสอบคัดเลือกขุนนางนะเจ้าคะ! อนาคตของบัณฑิตเป็นเรื่องใหญ่เหนือสิ่งอื่นใด!”