กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ตัดสินใจหนีภัยอดอยาก
ชาวบ้านคนหนึ่งวิงวอนอย่างไม่ยินยอม “ผู้ใหญ่บ้านโจว ปีนี้สถานการณ์ภัยแล้งรุนแรง ผลผลิตในนาก็ลดลง หลังจ่ายภาษีฤดูร้อนแล้ว ที่เหลือยังแทบไม่พอกิน หากเก็บภาษีฤดูใบไม้ร่วงก่อนกำหนดอีก นี่ก็เท่ากับบีบให้คนตายจริง ๆ!”
“ท่านช่วยไปขอร้องนายท่านในอำเภอให้หน่อยได้หรือไม่ ขอผ่อนผันสักระยะ หรือลดลงสักหน่อย?”
ชาวบ้านคนอื่นได้ยินก็พากันเห็นด้วย “ใช่แล้ว ผู้ใหญ่บ้าน! ราชสำนักควรเห็นใจความยากลำบากของชาวบ้านอย่างพวกเรามิใช่หรือ? ไม่ลดภาษีก็ช่างเถิด เหตุใดถึงเพิ่มภาระอีกเล่า?”
“ใช่แล้ว ใช่แล้ว ผู้ใหญ่บ้านโจว ท่านช่วยผ่อนปรนให้หน่อยได้หรือไม่!”
“.......”