กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ทำให้สลบแล้วถ่วงน้ำ
หลังออกจากมิติ ซ่งซีเห็นว่านางหลินผู้เป็นมารดายังไม่กลับมา จึงเดินไปหาบิดาอย่างเงียบเชียบ
เขายังคงหลับใหลอย่างหนัก ลมหายใจหอบกระชั้น
ซ่งซียื่นหลังมือไปแตะหน้าผากเขา สัมผัสแล้วร้อนผ่าว อาการดูเหมือนจะหนักกว่าเมื่อวานเสียอีก
หัวใจนางหนักอึ้ง ก้มลงเรียกข้างหูเขาเบา ๆ ว่า “ท่านพ่อ”
เปลือกตาของบิดาซ่งกระตุกอยู่สองสามครั้ง แต่ท้ายที่สุดก็ยังลืมไม่ขึ้น ทำได้เพียงส่งเสียงพึมพำไม่ชัดออกมาจากลำคอ
ไข้สูงต่อเนื่องหลายวัน ประกอบกับอาหารการกินไม่เพียงพอ ร่างกายของเขาอ่อนแรงจนหมดสภาพ กระทั่งแรงลืมตาก็ไม่มี