กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 จี้หยกประหลาด
ซ่งซีเพิ่งออกจากประตูเมือง ก็เห็นซ่งจู้จื่อยืนยืดคอมองมาทางประตูเมืองอย่างกระวนกระวายอยู่ใต้ร่มไม้ไกล ๆ
พอเห็นนางถือของพะรุงพะรัง ใบหน้าของเขาก็พลันเผยท่าทีโล่งอก เขากระตุกเชือกบังคับวัวทันที ขับเกวียนวัวส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเข้ามาหา
เกวียนวัวเพิ่งจอดสนิท ซ่งจู้จื่อก็กระโดดลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ยื่นมือไปรับถุงธัญพืชที่ดูหนักอึ้งจากมือซ่งซี “น้องซี ส่งมาให้ข้าเถิด!”
พอถุงตกลงในมือ เขาก็รู้สึกถึงน้ำหนักที่กดลงมาอย่างแรง ซ่งจู้จื่อแอบตกใจ น้ำหนักนี้อย่างน้อยก็น่าจะสามสิบกว่าชั่ง มองซ่งซีเดินมาจนถึงตรงนี้ สีหน้ากลับไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ยังไม่หอบหายใจแรงสักครั้ง