กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หมาแสนคล่อง อูหยาคล่องตัวจริง ๆ ถึงขั้นถือร่มวิ่งฝ่าฝนหนักจนเกือบหลุดออกนอกเฟรม
เฝิงเจียวเจียว “……”
เธอสิ้นหวังจนแทบร้องไห้ เล่นก็เล่นไม่ชนะอูหยา จะจับก็จับไม่ได้
“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?!”
คุณหนูใหญ่กระทืบเท้า ทำให้รองเท้าหนังคู่เล็กของเธอมีคราบโคลนเพิ่มขึ้นอีกหลายจุด
อูหยาหันกลับมาเผยฟันขาว ๆ “คิดไม่ถึงล่ะสิ ฉันไม่ได้ปากร้ายอย่างเดียว ตัวฉันเองก็ยียวนได้สุดยอดเหมือนกัน”
……
ความสุขของทุกคนตั้งอยู่บนความทุกข์ของเฝิงเจียวเจียว เสียงหัวเราะแผ่ไปทั่วห้องไลฟ์
“เฝิงเจียวเจียว: ทุกคน ใครจะเข้าใจบ้าง ฉันดันไปหาเรื่องหมาตัวจริงเข้าแล้ว!”
“อาจารย์อูหยา คุณนี่จริง ๆ เลย ทำไมถึงเรียกตัวเองว่าหมาได้ล่ะ (กุมขมับยิ้มแห้ง เผยให้เห็นเม่นทะเล)”