กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดนี้ทำให้หมี่ตัวตัวนึกขึ้นมาได้ เธอนึกถึงน้ำพุวิญญาณของซูชิงเหยา แล้วก็นึกถึงน้ำพุวิญญาณที่ตัวเองเก็บไว้เล็กน้อย จนอดอิจฉาไม่ได้ น้ำพุวิญญาณที่เธอคัดลอกมาส่วนใหญ่ตัวเองดื่มไปแล้ว บางครั้งก็หยดลงในหม้อข้าวหนึ่งถึงสองหยด ทำให้ผิวของคนในบ้านดีขึ้นไม่น้อย แม้แต่หมี่ไหลตี้ก็ยังขาวขึ้นหนึ่งระดับ ส่วนผิวของเธอเองยิ่งนุ่มนวลราวกับผิวทารกที่เพิ่งครบเดือน ตอนนี้น้ำพุวิญญาณเหลืออยู่ก้นกระป๋องชาเพียงนิดเดียว หวงแหนจนไม่กล้าดื่มอีก
น้ำพุวิญญาณใช้ได้ผลดีถึงเพียงนี้ ซูชิงเหยาย่อมไม่จำเป็นต้องใช้ครีมหอยกาบ หมี่ตัวตัวจึงเริ่มครุ่นคิดใหม่ มือขยี้ปลายแขนเสื้อไหมพรมโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะนึกขึ้นได้ในทันใดว่าในมิติก็สะสมไหมพรมไว้ไม่น้อยเช่นกัน