กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมี่ตัวตัวขบคิดจนสุดปัญญา ความรู้สึกคุ้นเคยนี้แท้จริงแล้วมาจากไหนกัน
ซูชิงเหยา รองผู้อำนวยการโรงงานเฉิน... ชื่อเหล่านี้วนเวียนอยู่ที่ปลายลิ้น แต่กลับติดค้างอยู่ในลำคอ นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกอย่างชัดเจน
“ตัวตัว หมอว่าอย่างไรบ้าง” เสียงของหมี่เจี้ยนเย่ดังขึ้นกะทันหัน ขัดจังหวะความคิดของเธอ
หมี่ตัวตัวชะงักไปครู่หนึ่งกว่าจะได้สติ “อะไรนะ อ้อ หมอบอกว่าแผลใกล้หายแล้ว เปลี่ยนยาอีกครั้งก็พอ”
เสี่ยวเซิ่งพูดแทรกขึ้นข้าง ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “พี่สาวเปลี่ยนยาเสียเงินแค่หนึ่งเหมาเอง ถูกกว่าโรงพยาบาลตั้งเยอะ!”
หมี่เจี้ยนเย่พยักหน้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ “อย่างนั้นก็ดี เด็ก ๆ โตเร็วอยู่แล้ว”