กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเสี่ยวเซิ่งออกไป ในห้องก็เหลือเพียงหมี่ตัวตัวคนเดียว
ขณะที่เธอกำลังกลุ้มใจกับน้ำแกงแป้งปั้นจืดชืดชามนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงหวาด ๆ ดังขึ้นในหัวว่า “ผู้ครอบครอง ตื่นแล้วหรือ?”
“ใคร? ใครกำลังพูดอยู่?” หมี่ตัวตัวสะดุ้งไปทั้งร่างจนเกือบทำชามหลุดมือ
เสี่ยวเซิ่งเพิ่งไปล้างรองเท้าที่อ่างน้ำ ในห้องนี้เห็น ๆ อยู่ว่าไม่มีใคร
เธอรีบร้อนกวาดตามองไปรอบ ๆ ทั้งเตียงอุ่น หีบไม้เก่า ภาพโฆษณาชวนเชื่อบนผนัง…จะมีเงาคนอยู่ที่ไหนกัน?
“ผู้ครอบครองไม่ต้องหาแล้ว ฉันอยู่ในหัวของคุณ ฉันคือระบบคัดลอก” เสียงนั้นฟังดูประหม่าเล็กน้อย ราวกับกลัวว่าจะถูกเกลียด
หมี่ตัวตัวชะงักไปครู่หนึ่ง — ระบบ? นิ้วทองคำแบบในนิยายอย่างนั้นหรือ?