เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซี๊ด—เจ็บจัง!” ความปวดตื้อบริเวณท้ายทอยพลุ่งเข้ามาเป็นระลอกดุจคลื่นน้ำทะเลขึ้นฝั่ง หมี่ตัวตัวหลับตาพยายามยกมือขึ้นคลำดู แต่ข้อมือกลับถูกมือเล็กอุ่น ๆ กดเอาไว้
“พี่สาวรอง ตื่นแล้วเหรอ? อย่าขยับ! แม่บอกว่าพี่ได้รับบาดเจ็บที่หัว ห้ามไปโดน” เสียงไร้เดียงสาดังอยู่ข้างหู แฝงความตื่นเต้นอย่างระมัดระวัง
พี่สาวรอง? หมี่ตัวตัวมึนงง
ที่บ้านเธอเป็นลูกคนเล็ก แล้วจู่ ๆ จะมีน้องชายที่ไหนมาเรียกเธอว่าพี่สาวรอง?
เธอฝืนเปิดเปลือกตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือเด็กชายผอมแห้งคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ตรงขอบเตียง มือเล็กดำคล้ำของเขากำข้อมือเธอเอาไว้แน่น
เด็กคนนี้สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีน้ำเงินที่ปะชุนเต็มไปหมด ใบหน้าโดนแดดเผาจนดำราวกับถ่านไม้ มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ส่องประกายเจิดจ้า เต็มไปด้วยความเป็นห่วง
เด็กบ้านไหนกัน? ผอมขนาดนี้เชียว…