เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 373 ผู้มีคุณธรรมพึงครอบครอง
เหลิ่งหนิงกับโม่หลิงกำลังหยอกล้อเด็กน้อยจนเด็กหัวเราะคิก ๆ
จวินอวี่เดินเข้ามาช้า ๆ เมื่อเห็นจวินอวี่ หรูเสวี่ยน้อยก็ยื่นมือเล็ก ๆ ออกมา จวินอวี่หัวเราะเบา ๆ แล้วหอมแก้มเด็กน้อย พลางกล่าวกับเหลิ่งหนิงว่า “ข้าต้องออกไปข้างนอกสักเที่ยว อาจจะไปหลายเดือน”
เหลิ่งหนิงกล่าวกับหรูเสวี่ยน้อยว่า “ลูกเอ๋ย มานี่ แม่จะอุ้มเจ้า เชื่อฟังนะ!”
หรูเสวี่ยน้อยเบิกตากลมดำขลับอย่างไม่เข้าใจ เหลิ่งหนิงรับเด็กน้อยจากอ้อมอกจวินอวี่ พลางกล่าวกับจวินอวี่ว่า “ไปเถิด ระวังตัวด้วย!”
โม่หลิงกอดแขนจวินอวี่ สีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย พลางกล่าวกับจวินอวี่ว่า “พี่จวินอวี่ ท่านจะออกไปอีกแล้วหรือ?”
จวินอวี่ลูบศีรษะโม่หลิง พลางกล่าวเบา ๆ ว่า “ใช่แล้ว จำเป็นต้องออกไป ขอโทษด้วยนะ!” จวินอวี่เงยหน้าขึ้น คำขอโทษนี้แท้จริงแล้วพูดกับเหลิ่งหนิง