กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 372 สมบัติบรรพชนโลหิต
จวินอวี่ปล่อยพลังแท้ออกมาคุ้มครองรอบกายเด็ก แล้วอุ้มเด็กออกมา
ในวินาทีที่เห็นเด็ก บรรพชนตระกูลจวินตื่นเต้นจนไม่อาจควบคุมได้ สองมือสั่นเทาไม่หยุด แววตาวาววับด้วยน้ำตา
“เด็กน้อย เด็กดี ตระกูลจวินของเรา…” บรรพชนตระกูลจวินถึงกับร้องไห้ออกมา
จวินจ้านเทียนรับเด็กไป แล้วหยอกล้อเด็กด้วยเสียง “โอ๊ โอ๊”
จอมมารตบไหล่จวินชงเซียว แล้วกล่าวกับจวินชงเซียวว่า “อะไรกัน แก่แล้วก็ใช้การไม่ได้แล้วหรือ เด็กเขาเกิดมา เจ้าร้องไห้ทำไมกัน”
บรรพชนตระกูลจวินเช็ดน้ำตาที่มุมตา พลางกล่าวเบา ๆ ว่า “แก่แล้ว คนเราก็กลายเป็นขี้สงสารไปเสียได้”
เกล็ดหิมะผืนใหญ่ ๆ ร่วงโปรยลงมาไม่ขาดสาย ตำหนักเซียนกระหายเลือดอันโอ่อ่าภาคภูมิทั้งมวลถูกห่อหุ้มไว้ในโลกสีขาว