0249

⬢⬢⬢

ตอนที่ 249 อีกตัวตนหนึ่ง

“ซู่ซู่” สายฝนยังคงโปรยปรายไม่หยุด ท้องฟ้าปกคลุมด้วยเมฆดำหมึก บรรยากาศอึมครึมกดดันจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก

“นี่มันป่าแห่งความจริงอะไรกัน เรียกว่าน้ำตกแห่งความจริงยังจะดีกว่า” ผู้หนึ่งกล่าวอย่างไม่พอใจ

“ใช่แล้ว ภูเขาโล้นเตียนแถมฝนยังตกไม่หยุด...”.

ชายหนุ่มอาภรณ์ม่วงยืนตระหง่านอยู่กลางนภา เรือนผมสีม่วงทั้งศีรษะเจิดจ้าอย่างยิ่ง ชายหนุ่มอาภรณ์ม่วงยืนประสานมือไว้ด้านหลัง “เงียบ!” อิทธิพลอันเกรียงไกรแผ่กระจายออกโดยมีชายหนุ่มอาภรณ์ม่วงเป็นศูนย์กลาง “อื๊ง!” สายฝนก็หยุดลง

ผู้คนทั้งหลายพากันมองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ชั่วขณะหนึ่งต่างเงียบกริบราวกับหงอนไก่ที่ถูกแขวน