กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 อาศัยอยู่บนฟากฟ้า
เซียงเอ๋อร์มองผืนแผ่นดินเบื้องล่าง เห็นทิวเขาต่อเนื่องกันเป็นแนวยาว พฤกษาโบราณขึ้นกันเป็นกลุ่มก้อน บดบังฟ้าและตะวัน “โฮก!” เสียงคำรามดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า สะดุ้งฝูงอีกาแห่งป่าฤดูหนาวจนแตกตื่น
เซียงเอ๋อร์ดึงชายเสื้อของจวินอวี่เบา ๆ แล้วเอ่ยกับจวินอวี่เสียงแผ่ว “ไปกันเถิด!” จวินอวี่หันมองเซียงเอ๋อร์ แย้มยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าว “เช่นนั้นก็ไปกัน!”
ทั้งสามก้าวเท้ายาวออกไป แล้วหายลับไปยังชายฟ้า “พี่ชาย ท่านยิ้มอย่างฝืนใจนัก!” เสียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นในทะเลจิตของจวินอวี่ จวินอวี่ยิ้มอย่างจนใจแล้วกล่าว “ช่วงนี้ไม่รู้เป็นเช่นไร จิตใจวุ่นวายกระสับกระส่ายนัก เฮ้ ข้ารู้ว่าข้าทำไม่ดีต่อเซียงเอ๋อร์ แต่ทว่า......”