0180

⬢⬢⬢

ตอนที่ 180 ไฟสว่างริบหรี่

ผ่านไปหลายวัน จวินอวี่ได้สั่งเสียธุระยุ่งยากทั้งหลาย แล้วจึงมอบหอโลหิตสังหารไว้ในมือของยมราช

จวินอวี่ออกเดินทางไปยังสำนักมรรคพร้อมกงซี ส่วนเซียงเอ๋อร์กับจอมมารก็ตามอยู่ข้างหลังทั้งสองอย่างไม่รีบร้อน

หลานหูเตี๋ยทิ้งข้อความไว้ บอกว่าอยากพาไป๋เสวี่ยไปเที่ยวเตร่ จึงไม่ไปสำนักมรรคแล้ว รักษาตัวด้วย! จวินอวี่ยิ้มกว้างจนเห็นฟัน แล้วค่อย ๆ หันกายจากไป

“ศิษย์พี่ รอข้าด้วย รอข้าด้วย!” หวังพั่งจื่อตะโกนพลางยัดขาไก่เข้าปาก ใบหน้าเปื้อนมันทั้งหน้าของเขาสะดุดล้มคว่ำหน้าอย่างไม่ทันระวัง ล้มลงกับพื้นอย่างหนัก

บินผ่านเมืองอวิ๋นอี้ เทือกเขาที่สำนักภูตสวรรค์ตั้งอยู่มีพลังผีพุ่งขึ้นเสียดฟ้า

จวินอวี่หยุดลงกะทันหัน กงซีมองจวินอวี่ด้วยสีหน้างุนงง จวินอวี่กล่าวกับกงซีว่า “ศิษย์พี่ ข้ามีสหายเก่าคนหนึ่งอยู่ในสำนักภูตสวรรค์ ข้าอยากลงไปดูสักหน่อย”