เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 179 งานเลี้ยงสุรา
ยมราชลุกขึ้นยืน น้ำตาผู้เฒ่าไหลอาบหน้า ชั่วขณะหนึ่งร่ำไห้จนพูดไม่ออก
ยมราชลูบคลำตราโลหิตสังหารในมือจวินอวี่ พลางสะอื้นกล่าวว่า “นายท่านเก่า ท่านจากไปก็กว่าหมื่นปีแล้ว ทิ้งกิจการไว้ ไม่สนใจสิ่งใดเลย พวกพี่น้องของข้านี้เฝ้ารอท่านอย่างไร้ความหวังมาหมื่นปีแล้วนะ!หมื่นปี!” ยมราชร่ำไห้ออกมาดัง ๆ น้ำตาและเสียงร่ำไห้พรั่งพรู
จวินอวี่ประคองชายชราที่สั่นเทาเล็กน้อยคนนี้ไว้ ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่รู้ว่าจะปลอบใจเช่นไร
ล่วงเข้าวัยบ่าย จวินอวี่นั่งอยู่บนที่นั่งหลักในลานชั้นใน เอ่ยถามยมราชว่า “ข้ามีเรื่องหนึ่งไม่เข้าใจ” ยมราชคารวะด้วยกำมือทั้งสองข้างต่อจวินอวี่แล้วกล่าวว่า “นายน้อยผู้สืบทอดเชิญกล่าว!” จวินอวี่ถามยมราชว่า “พวกท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้ามีตราโลหิตสังหารอยู่จริง มิใช่หลอกลวงพวกท่าน?”