0124

⬢⬢⬢

ตอนที่ 124 เว่ยเป้าตายไม่หลับตา

เว่ยเป้ายิ้มเยือกเย็น คิ้วขมวดรวมกัน เอ่ยกับจวินอวี่ว่า “กั๊ก ๆ ... เจ้าหนูเอ๊ย เจ้าคงหมายปองนางเพราะเห็นรูปโฉมกระมัง อย่ามาเล่าให้ข้าฟังว่าเจ้าเป็นวีรบุรุษช่วยนางงามเลย”

จวินอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ดูเผิน ๆ เป็นเพียงก้าวธรรมดา แต่แท้จริงกลับข้ามผ่านห้วงมิติ นี่คือความตระหนักรู้ที่จวินอวี่เพิ่งได้มาในช่วงนี้ คล้ายกับวิชาเคลื่อนย้ายฉับพลันขนาดเล็ก เพียงแต่ใช้พละกำลังของร่างกายระเบิดออกมาเท่านั้น

เว่ยเป้าเห็นเจ้าหนูตรงหน้าไม่รู้จักกาลเทศะเลย ยังกล้ายั่วยุตนเองอีก เว่ยเป้าดวงตาประกายไอสังหาร เอ่ยกับจวินอวี่อย่างเย็นชาว่า “เจ้าหนู เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าคือใคร ให้เวลาสามลมหายใจ ไสหัวไปซะ ไม่งั้นก็ตาย!”

เว่ยเป้าโบกดาบยาวไปมา ชี้ไปทางจวินอวี่