เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 123 การสังหาร
ห่างออกไปห้าลี้ คือช่องเขาน้ำเต้าที่หลิงเวยเอ่ยถึง จวินอวี่ชายตามองไปตามทิศทางที่หลิงเวยมอง ช่องเขาขนาดมหึมาราวกับสัตว์ร้ายที่หมอบซุ่มอยู่ จวินอวี่ถอนหายใจ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตราย
จวินอวี่ก้าวลงจากเกี้ยว เดินไปข้างกองไฟแล้วเริ่มสนทนากับบ่าวไพร่ตระกูลหลิงเหล่านั้น จวินอวี่ยื่นสุราแรงออกมาหนึ่งไห ศิษย์เหล่านั้นแอบดื่มสุราของจวินอวี่อย่างแอบปลื้มใจ ไม่นานบ่าวไพร่เหล่านั้นก็โอบไหล่จวินอวี่สนิทสนม ชายร่างผอมคนหนึ่งหยิบขาไก่ที่มันเยิ้มยื่นให้จวินอวี่ พลางกล่าวกับจวินอวี่ว่า “กินเถิด ไม่ต้องเกรงใจ”
จวินอวี่รับขาไก่มา พลางยิ้มอย่างขอบคุณ
ชายร่างกำยำข้างกายจวินอวี่โอบไหล่จวินอวี่ พลางกล่าวกับจวินอวี่ว่า “เจ้าเด็กนี่เก่งไม่เบาเลยนะ ถึงกับซ่อนตัวอยู่บนเกี้ยวของคุณหนูทั้งวัน