เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 เหยื่อกับนายพราน
“สำนักศพสวรรค์นี่ช่างทุ่มทุนเสียจริง ถึงกับส่งศิษย์ขั้นแก่นทองคำออกมากันมากมายขนาดนี้ ชิก ๆ ดูท่าศิษย์ระดับก่อกำเนิดทารกก็คงมีหลายสิบคนเป็นแน่!” จวินอวี่กล่าวพลางเก็บกวาดร่องรอยที่หลงเหลือไปด้วย
“พี่ชาย สำนักศพสวรรค์มากันคนเยอะเลย เราจะทำอย่างไรดี?” เสียงอ่อนเยาว์ของเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
“เราไปกัน เจอเข้าหน่อย เป็นเกมของนายพรานกับเหยื่อ!” จวินอวี่กล่าวยิ้มเผยฟัน “อ้อ เสี่ยวไป๋ เจ้ามีวิชาซ่อนเร้นลมหายใจหรือไม่?” จวินอวี่รุดหน้าไปยังเทือกเขาอย่างรวดเร็วพลางถามเสี่ยวไป๋ไปด้วย
“ข้าขอค้นดูก่อน อืม มีอยู่พี่ชาย เจ้าจะทำอะไรหรือ?” เสี่ยวไป๋เกาหัว
“ก๊าก ๆ เช่นนั้นก็ง่ายขึ้นเยอะ เจ้ารีบใช้วิชาซ่อนเร้นลมหายใจเถิด ข้าจะลองหาดูว่ามีวิชาแนวนี้อีกหรือไม่ เอ่อ ไม่มี” จวินอวี่จนใจอยู่ไม่น้อย