0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 เริ่มบำเพ็ญ

วิถีแห่งการบำเพ็ญนั้นควรค่อยเป็นค่อยไป จากง่ายไปสู่ซับซ้อน เข้าใจมหามรรคสามพัน จึงจะบรรลุมรรคทะยานสู่เซียนและเสวยอายุวัฒนะชั่วนิรันดร์

แน่นอนว่าในโลกหวงกู่นั้นไม่มีผู้ใดทะยานสู่เซียนมาแล้วหลายหมื่นปี ทว่าก็มิได้หมายความว่าวิถีเซียนเสื่อมถอย

ตรงกันข้าม เพราะเหตุนี้เองจึงมีอัจฉริยะผู้บำเพ็ญเซียนผุดขึ้นมากมาย ทุกคนล้วนฝันว่าสักวันหนึ่งจะได้ทะยานสู่โลกเซียน แล้วจารึกไว้ในประวัติศาสตร์การบำเพ็ญเซียนของโลกหวงกู่ชั่วนิรันดร์

ดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้น สาดแสงมาจากอีกฟากของภูเขา ปลายขอบฟ้ายังเหลือเงาแดงเรื่ออยู่บ้าง

บนยอดเขามีผู้อาวุโสผู้หนึ่งเคราขาวพลิ้วนั่งตัวตรงอย่างสำรวม เบื้องหน้าคือเด็กคนหนึ่งที่เปลือยท่อนบน

เด็กคนนั้นย่อตัวลงในท่าม้า แขนทั้งสองข้างแขวนเหล็กดำหนักหลายสิบชั่งไว้ข้างละก้อน เท้าถูกมัดด้วยถุงทราย ผู้นี้ก็คือจวินอวี่ที่กำลังเริ่มฝึกวิชาภายนอกขั้นโฮ่วเทียน