ตอนที่ 269 เปิดกว้างถึงเพียงนี้เชียว?

ตอนที่ 269 เปิดกว้างถึงเพียงนี้เชียว?

เถาเถาพากู้เหยียนจือเดินดูเรือนจนทั่ว แล้วมองไปยังประตูเรือนอันว่างเปล่านั้นอย่างครุ่นคิด

กู้เหยียนจือมองท่าทางของนาง นึกว่านางยังคงคิดถึงน้ำใจสหายระหว่างสองแม่ทัพหนุ่มที่ “ซับซ้อนและน่าตายยิ่ง” คู่นั้น จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พวกเขารู้จักกันแต่วัยเยาว์ อีกทั้งยังเป็นคู่ต่อสู้ในสนามรบ น้ำใจไมตรีต่อกันย่อมแตกต่างจากผู้อื่นเป็นธรรมดา”

“ไม่ใช่หรอก” เถาเถาส่ายหน้า มองกู้เหยียนจือด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้ากำลังคิดว่า เซียวจิ่งฉือไล่ตามไปเช่นนี้ หนานสือสิงจะคิดว่าข้าต้องตาเขาเข้าแล้ว จนถึงขั้นส่งคนไปส่งเขาหรือไม่”

รอยยิ้มอันอ่อนโยนของกู้เหยียนจือพลันชะงักแข็งไป