กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 265 ดูว่าเจ้าหมดลมหายใจแล้วหรือยัง
วันเวลาต่อมา ทำเลทองคำทางทิศตะวันออกของเมืองหลวงที่อยู่ติดกับเมืองราชา ก็เริ่มลงเสาเข็มก่อสร้างกันอย่างคึกคักเอิกเกริก
เซียวอวิ๋นฉีไม่รู้ไปสรรหาช่างฝีมือชั้นครูดุจเนรมิตมาจากที่ใด ความเร็วในการปลูกสร้างเรือนรวดเร็วเสียจนน่าตกใจ
เถาเถาลากคนไป “ตรวจตรา” งานอยู่บ่อยครั้ง
บางครั้งก็ลากเซียวจิ่งฉือไป
เซิ่งอ๋องพระองค์นี้ทุกครั้งล้วนทำหน้าตารังเกียจ ปากร้องบ่นว่าฝุ่นดินคละคลุ้ง เสียงดังจนเขาปวดหัว ทว่าฝีเท้ากลับซื่อตรงยิ่งนัก ไม่เคยพลาดเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เถาเถาชี้ไปยังท่อนไม้ขนาดยักษ์ท่อนหนึ่งที่เพิ่งขนส่งมาถึงและส่งกลิ่นหอมประหลาด พลางโอ้อวดกับเขา “เห็นหรือไม่ พี่ห้าบอกว่านี่เรียกว่าไม้กฤษณา แค่ท่อนนี้ท่อนเดียว ก็พอให้บูรณะจวนเซิ่งอ๋องของเจ้าได้ตั้งหลายรอบแล้ว”