กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 257 แทบไม่มีคำพูดจริงจัง
“ได้สิ”
เถาเถาโยนห่อกระดาษเล็ก ๆ นั้นไปมาบนปลายนิ้ว ตอบตกลงอย่างกระตือรือร้นและคล่องแคล่วเป็นพิเศษ
ความสนใจใคร่รู้ในดวงตาดอกท้อคู่นั้นของเซียวอวิ๋นฉียิ่งทวีความเข้มข้น เขาโน้มกายเข้ามาใกล้ขึ้นจนเกือบจะแนบชิดกับพวงแก้มของนาง น้ำเสียงเจือความแหบพร่าอย่างผู้ที่สมความปรารถนา “พระชายาอยากจะทดลองเช่นไรหรือ”
“แต่ว่า...” มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของเถาเถายกขึ้นมา ตบลงบนแก้มของเซียวอวิ๋นฉีเบา ๆ ท่วงท่านั้นราวกับกำลังปลอบโยนสุนัขขนาดใหญ่ที่กระตือรือร้นจนเกินพอดี
“ก่อนจะลองสิ่งนี้ เจ้าต้องลองยาอีกขนานแทนข้าก่อน”
นางเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า “ก็คือยาที่ท่านอาจารย์เคยบอกไว้ ชนิดที่บุรุษดื่มแล้ว สตรีก็มิต้องกังวลว่าจะตั้งครรภ์อีกต่อไปอย่างไรเล่า”
“ลำบากครั้งเดียวสบายตลอดไป จะได้ไม่ต้องให้ข้าคอยดื่มน้ำยาต้มรสขมพวกนั้นให้เสียสุขภาพทุกวี่วัน อีกทั้งยังมิต้องกลัวว่าวันใดฤทธิ์ยาจะไม่เห็นผลจนทำให้เกิดชีวิตคนขึ้นมา”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวอวิ๋นฉีพลันชะงักค้างไปครู่หนึ่ง