เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 256 ให้พี่ห้าลองดูไหม?
ลูกถีบนี้ของเซียวจิ่งฉืออัดแน่นด้วยเพลิงโทสะ ทว่ามิวายเกรงว่าจะลงแรงมากเกินไป หวังเพียงถีบคนผู้นี้ลงไปให้พ้น ๆ
ทว่าเขากลับลืมไปว่า เซียวอวิ๋นฉีนั้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์
เสียงดัง “ตุ้บ” อู้อี้ทึบหนัก
พร้อมกับเสียงร้องโอดโอยสะกดกลั้น เซียวอวิ๋นฉีทั้งร่างพลันกลิ้งตกจากริมเตียงในท่าทางอันน่าเวทนายิ่ง แล้วร่วงกระแทกลงบนพื้นอย่างจัง
เสียงมิได้ดังนัก ทว่าในค่ำคืนอันเงียบสงัดกลับชัดเจนยิ่งนัก
เถาเถากำลังหลับใหลลุ่มลึก ถูกความเคลื่อนไหวนี้รบกวนจนขยับตัว คิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย
หัวใจของเซียวจิ่งฉือพลันบีบรัด
เขาแทบไม่เสียเวลาคิด ยื่นแขนยาวออกไป รวบตัวเถาเถาเข้ามาไว้ในอ้อมอกตนเองทันควัน มืออีกข้างประคองท้ายทอยของนางไว้อย่างมั่นคง ซบดวงหน้าน้อยของนางฝังลงกับแผงอกอันแกร่งกำยำของตน
“อย่ากลัว” สุรเสียงของเขากดต่ำยิ่งนัก แนบข้างใบหูนางเอ่ยปลอบประโลม “เสียงฟ้าร้อง นอนต่อเถิด”