กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 230 หลับไปเลยก็น่าเสียดายแย่
สายตาของทุกคนในห้องล้วนรวมศูนย์อยู่ที่ร่างของเถาเถา
เมื่อเผชิญหน้ากับการซักไซ้ของเซียวจิ่งฉือ เถาเถากลับมีสีหน้าไร้เดียงสายิ่งนัก
“ข้าเขียนเองเจ้าค่ะ ไม่ผิดสักนิด”
นางกะพริบตา ท่าทางดูบริสุทธิ์ผุดผ่องราวกับเด็กน้อยผู้ไม่ประสีประสาต่อโลก
จากนั้น นางก็กระแอมไอเบา ๆ เคลียร์ลำคอ แล้วเริ่มอธิบายตรรกะข้าง ๆ คู ๆ ของตน
“พวกท่านลองคิดดูสิ กลางฤดูเหมันต์หนาวเหน็บเช่นนี้ หากมีคนนอนข้างหลังข้าคนเดียว ด้านหน้าของข้าก็หนาวแย่น่ะสิ”
นางทำไม้ทำมือประกอบ “แล้วถ้ามานอนข้างหน้าข้า แผ่นหลังของข้าก็เย็นยะเยือกเหมือนกันไม่ใช่รึ”
นางมองบุรุษทั้งสี่ตรงหน้า ก่อนจะประกาศคำตอบออกมาอย่างมาดมั่นเปี่ยมเหตุผล
“ดังนั้น ข้าจึงจงใจเขียนเลขหนึ่งสองใบ แล้วก็เลขสองสองใบอย่างไรเล่า”