กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 228 มาอีกคนแล้วหรือ?
พอคำพูดนี้ของเถาเถาหลุดออกจากปาก บรรยากาศก็พลันเงียบสงัดลงไปหลายส่วน
มือที่กำลังโบกพัดของเซียวอวิ๋นฉีชะลอช้าลง
ดวงตาดอกท้อคู่นั้นที่มักแฝงรอยยิ้มอยู่สามส่วน ยามนี้เจือแววใคร่รู้สำรวจ กวาดมองเถาเถาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า คล้ายกำลังประเมินสิ่งใดใหม่อีกครา
“ไฟแรงรึ”
เขาหมุนวนสามคำนี้อยู่บนปลายลิ้นรอบหนึ่ง ลิ้มรสได้ถึงความหมายอันผิดแผกออกไป “เถาเถา ความหมายในคำพูดนี้ของเจ้าคือ พี่ห้าเช่นข้า...อายุมากแล้ว ไฟเลยไม่พอรึ”
น้ำเสียงของเขาแฝงความน้อยอกน้อยใจอยู่ราง ๆ พัดในมือเคาะลงตรงยอดอกตนเองเป็นจังหวะขาด ๆ หาย ๆ
“ชวนให้คนสะท้อนใจยิ่งนัก นึกถึงตัวข้าเซียวอวิ๋นฉี ยามนั้นก็มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งเมืองหลวง...”